Despois de moito tempo sen escribir por unha crise de creatividade, ármome de valor polo comentario dunha blogueira para retomalo. Espero que os que estades ao outro lado da pantalla colaboredes na producción do blog do noso barrio, estou esperando os vosos comentarios, non vos cortedes e plantexade cantos temas queirades.
Ata logo.
chinatown72@gmail.com
jueves, 10 de abril de 2008
sábado, 20 de octubre de 2007
Mirar antes de cruzar
Alí vai unha foto do cruce entre a avenida de Monelos e o final do camiño da igrexa, a verdade é que antes había un espello deses redondos para que a xente puidera ver se un coche viña do camiño, pero xa hai tempo que rompeu e o único que fixeron foi substituílo por una sinal de ceda o paso.
Agora co cerramento do solar de onde estaba o bar "os tres pasos", ademáis de estar cheo de ratas, se queres atravesar o paso de peóns, tes que asomar a cabeza se non queres que te pasen por riba coas rodas. Lástima que non haxa un pouco de xustiza poética e sexa o que rompeu o espello ao que lle pasen por riba.
Agora co cerramento do solar de onde estaba o bar "os tres pasos", ademáis de estar cheo de ratas, se queres atravesar o paso de peóns, tes que asomar a cabeza se non queres que te pasen por riba coas rodas. Lástima que non haxa un pouco de xustiza poética e sexa o que rompeu o espello ao que lle pasen por riba.
viernes, 19 de octubre de 2007
Sen aparcadoiro
Voltamos despois de moitos días sen escribir, e como non, é polos aparcadoiros. Neste barrio hai moitos vanos e espazos abertos, nada que ver con barrios como os Mallos ou a Falperra que o único que ves dende a túa ventá é a do teu veciño. Pois o dos espazos abertos non se corresponde cos aparcadoiros; pola mañá, se tes que deixar o coche, xa non digo diante da túa casa senón sequera cerca, é misión imposible; as horas do mediodía tes que esperar a que marchen os funcionarios dos Ministerios, e os que estudan na biblioteca, e se cadra algun outro empregado ou empregada da zona.
Hoxe vimos como unha patrulla dos municipais e un guindastre levaban todos os coches aparcados na beirarrúa que está entre a biblioteca e o centro cívico; eu pregúntome porqué chegamos a ter que deixar os coches enrriba da beirarrúa e se non será mellor que os que veñen co seu coche, o deixen na súa casa, e de paso nos deixan espazo os que vivimos aquí.
O que siga este caderno, seguramente pensará que o tema está xa un pouco roído, xa o tratei antes, pero é que o problema é diario.
Hoxe vimos como unha patrulla dos municipais e un guindastre levaban todos os coches aparcados na beirarrúa que está entre a biblioteca e o centro cívico; eu pregúntome porqué chegamos a ter que deixar os coches enrriba da beirarrúa e se non será mellor que os que veñen co seu coche, o deixen na súa casa, e de paso nos deixan espazo os que vivimos aquí.
O que siga este caderno, seguramente pensará que o tema está xa un pouco roído, xa o tratei antes, pero é que o problema é diario.
miércoles, 26 de septiembre de 2007
Socavons na rua
Esta mañá un bo amigo chamoume para decirme que viu dende a súa casa como un coche metíase de cheo nunha gabia na avenida Camilo José Cela, a verdade é que despois do susto inicial decateime de que outra vez tíñamos as tuberías ó ar. Non sei se chamar ó concello e propoñerlles que aproveiten os ocos para meter un metro ainda que non sexa lixeiro, ou que amplíen o cemiterio de Oza polo medio da calzada. A verdade é que o asunto xa cheira, e non é só polas tuberías á vista, senon que parece que o noso barrio é o único no que rachan.
jueves, 6 de septiembre de 2007
Zona 30
Estes días din unha volta co coche polo barrio dos Rosales. È un paseo realmente tranquilo, e ademáis non te queda outra, xa que desde que os seus veciños se queixáran do tráfico hai un tempo, no concello tiveron a ben poñerlles a limitación da velocidade a 30 km/h.
Cousa por outro lado difícil de cumprir, xa que viven na contradicción de ter por un lado as mellores vías de comunicación dentro do barrio, e polo outro a norma máis restrictiva da Coruña, se exceptuamos a cidade vella.
Pódese pensar que son un fitipaldi, e nada máis lonxe da realidade, a verdade é que considérome un conductor tranquilo e prudente, e para nada amigo de andar a fume de carozo polas rúas, pero tamén penso que son realista cando digo que nunha rúa de dous carrís cun so sentido e con medianas axardinadas nas beiras, non é práctico ir a 30, o mesmo que noutros barrios como Monelos, sería desexable que puxeran un par de bandas rugosas para evitar que algún que outro “piloto” conduza o seu opel corsa trucado como se fora un mclaren.
Cousa por outro lado difícil de cumprir, xa que viven na contradicción de ter por un lado as mellores vías de comunicación dentro do barrio, e polo outro a norma máis restrictiva da Coruña, se exceptuamos a cidade vella.
Pódese pensar que son un fitipaldi, e nada máis lonxe da realidade, a verdade é que considérome un conductor tranquilo e prudente, e para nada amigo de andar a fume de carozo polas rúas, pero tamén penso que son realista cando digo que nunha rúa de dous carrís cun so sentido e con medianas axardinadas nas beiras, non é práctico ir a 30, o mesmo que noutros barrios como Monelos, sería desexable que puxeran un par de bandas rugosas para evitar que algún que outro “piloto” conduza o seu opel corsa trucado como se fora un mclaren.
jueves, 30 de agosto de 2007
Tuberías á vista
Se Monelos fora un home, estaría todo o tempo coas tripas ó ar.
Na nosa avenida están de obras, nesta ocasión tocoulle as aceras, viñeron os da auga e furaron a rúa de punta a punta, meteron os tubos, sacaron os vellos, puxeron cemento, e cando parecía que xa remataran, empezaron de novo e volveron a romper o hormigón que de seguro ainda estaba fresco.
Vale que errar é humano, pero parece que a teñen tomada co noso barrio, como se non quixera alguén que estemos cómodos, como se non merezamos unha acera sen buratos, e un asfalto de un só color. Porque o tema da calzada é outro, houbo un ano no que pintaron os sinais de tráfico, e cando aínda non secara a pintura, xa romperan o asfalto para meter cable-auga-gas-electricidade-o que sexa.
Un pouco de sentidiño home, e se non sabes aforrar nas obras, preguntalle a miña nai que seguro que as organiza mellor ca ti.
Na nosa avenida están de obras, nesta ocasión tocoulle as aceras, viñeron os da auga e furaron a rúa de punta a punta, meteron os tubos, sacaron os vellos, puxeron cemento, e cando parecía que xa remataran, empezaron de novo e volveron a romper o hormigón que de seguro ainda estaba fresco.
Vale que errar é humano, pero parece que a teñen tomada co noso barrio, como se non quixera alguén que estemos cómodos, como se non merezamos unha acera sen buratos, e un asfalto de un só color. Porque o tema da calzada é outro, houbo un ano no que pintaron os sinais de tráfico, e cando aínda non secara a pintura, xa romperan o asfalto para meter cable-auga-gas-electricidade-o que sexa.
Un pouco de sentidiño home, e se non sabes aforrar nas obras, preguntalle a miña nai que seguro que as organiza mellor ca ti.
sábado, 4 de agosto de 2007
Gaivotas
A Real Academia Galega da Língua ten a seguinte acepción:
Gaivota. f. Ave mariña de plumaxe branca e gris, constitución robusta, ás longas e dedos dirixidos cara a adiante unidos por membranas natatorias, da que existen varias especies. Tamén se chama gavota.
Se fora eu quen o escribise nestes días, quedaría coma sigue:
Gaivota. Ratas con ás, que lixan os coches do barrio, especialmente os dos parvos coma min que os deixamos baixo os farois, que son os seus sitios favoritos para bombardear coas súas armas químicas.
Estou cheo das p... gaivotas
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
